Omgaan met verdriet II

Hoewel ik in mijn vorige blog dacht vrij helder te zijn en er zelf in ieder geval veel van geleerd te hebben. Het was zo simpel, maar toch ook een eye-opener. Wil ik er nu nog even op terugkomen. Mede doordat ik zelf inmiddels twee momenten heb mogen ervaren wat het verschil is en hoeveel makkelijker het voor me geworden is.

Huidige situatie
Momenteel gaat bij mij alles in een sneltreinvaart. Afgelopen week ben ik afgestudeerd en woensdag werd ik benaderd door mijn huidige bijbaan dat er een vacature is voor 32 uur. Totaal niet in mijn studierichting overigens. De dag erna had ik de baan. Daarnaast ben ik de afgelopen week intensief met mijn grootouders in het ziekenhuis geweest. Dat lijkt nu, godzijdank, af te lopen met een sisser. Het einde is in zicht en mijn opa kan straks weer lekker door met zijn leven. Ook mocht ik zelf deze week onverwachts eerder naar het ziekenhuis komen. Dit i.v.m. de eerder gestelde diagnose endometriose. Ik mocht naar de specialist. De diagnose blijft staan, maar de situatie is niet verergerd dus we kunnen deze koers een tijdje blijven varen en het monitoren. Ook dat is relatief positief.

Dus Miesz, eigenlijk gaat het best lekker daar? Ja, dat klopt. Er gebeurt veel, maar tot op heden loopt alles vrij goed af. Maar waarom ben je dan verdrietig? Ik heb jullie wel een beetje laten zien dat mijn relatie is verbroken. Dit was in oktober. En nu de trein iets langzamer gaat rijden en ik steeds meer het gevoel heb dat het echt voorbij is, wordt het moeilijker. Ik mis mijn maatje. En dat is oké. Want het laat zien wat er was.

Omgaan met dit verdriet
Gelukkig is het voor mij één heel specifiek ding. En gelukkig zijn er andere dingen die extreem goed lopen. Wat zorgt dat er een balans is in mijn gevoel. Maar de verdrietige momenten zijn er wel. En afgelopen week heb ik voor het eerst ervaren wat ze bedoelen met ‘het doorvoelen van pijn’. En dit wil ik met jullie delen.

De tip die ik vorige week deelde over niet je gedachten het te laten winnen en verder te denken dan het gevoel, heeft mij geholpen. In plaats van het verdriet te voelen en het erger te maken door negatieve gedachten. Of er juist van weg te lopen door maar dingen te gaan doen. Ben ik stil gaan zitten. Ik heb dat gevoel in mijn lijf gezocht.
Waar voel ik dit verdriet?
Hoe voelt dit verdriet?
Ik ging als het ware in gesprek met dit gevoel. Alsof het een klein kind was. Ik vroeg haar waarom ze dit voelde. Wat ze eigenlijk nodig heeft. En in mijn hoofd visualiseerde ik dat ik haar knuffelde.
Mijn gedachten bleven daardoor kalm. Ik bleef gefocust op het gevoel. Ik huilde even. En daarna zakte het gevoel weg. En ging ik door met de dag.

Voordelen
Ik had geen gigantische huilbui waar ik zere ogen van krijg. Ik kreeg geen hoofdpijn van het huilen. En na het moment kon de dag gewoon plaatsvinden. Zonder dat ik vluchtte. Zonder dat ik mij de hele dag rot voelde.

Mis je hem nu nog? Ja, natuurlijk. Dingen kosten tijd. Sommige dingen meer dan andere dingen. Ik weet dat dit diep zit. Dus ik weet dat dit tijd kost. En dat is oké. Omdat het recht doet aan alles dat er was. Vroeger liep ik altijd weg. Als het uit was, installeerde ik Tinder en ging ik mijzelf afleiden. Nu niet. Ik doe recht aan de liefde die ik voor hem voel. En de liefde waarvan ik weet dat hij het voor mij voelt. Omdat het de enige juiste keuze is.

Liefs Miesz