Lessen van de natuur

Ik zal eerlijk zijn. Ik ben niet zelf tot deze logica gekomen. Raymond vertelde me hier eerder al over. Raymond is die man van de app waar ik eerder over schreef. Oh en waar ik nog steeds veel voor doe! In januari komt er een demo-model van, super tof!

De rivier
Raymond stond naast de rivier en vroeg ons, een vriedin en mij, ernaar te kijken. ‘Wat zien jullie?’ We vielen allebei stil eigenlijk. Ik had nog nooit eerder zo naar de natuur gekeken. Maar Raymond begon te vertellen: ‘Aan die kant is de rivier smaller en er liggen stenen in. Het water is er onrustig, het klettert en maakt veel geluid. Wanneer de rivier zich verbreed zoals hier, stroomt het water veel rustiger. Ook hier liggen stenen, maar het water gaat er soepeltjes langsheen. Steen kan zelfs wat gladder gemaakt worden door water, dus waarschijnlijk zijn die stenen vrij glad geworden.’
Hij stopte met praten. Ik keek opnieuw naar de rivier. Raymond had gelijk. De observaties die hij benoemde klopten. Stuk voor stuk. Maar wat moest ik hiermee?
Hij vroeg aan ons of we begrepen welke boodschap dit inhield. We gaven allebei aan van niet. Dus hij ging verder; ‘Het water symboliseert het leven. De stenen symboliseren de obstakes. De breedte van de rivier is jouw eigen mind. Jouw denken en vaak het vast willen houden aan je eigen ideeën en patronen. Het leven voelt een stuk zwaarder en turbelenter wanneer je mind smal is. De obstakels zullen er altijd zijn. Maar het leven vloeit een stuk rustiger en gaat makkelijker voorbij de obstakels wanneer je jouw manier van denken en in het leven staan uitbreidt. De obstakels horen bij het leven, ze zullen er altijd zijn. Alleen jijzelf en jouw eigen denken en doen kan de obstakels makkelijker maken. Zoals het water de steen glad maakt.’

Eigen regie
Dit verhaal heeft hij in mei 2019 met mij gedeeld. En ik herinner het me alsof hij het me vanochtend vertelde. De boodschap in dit verhaal vind ik mooi. Het geeft ons de kracht om alles in eigen hand te houden. Het geeft ons de controle. Zolang we bereid zijn om dingen los te laten kan het leven langzaam blijven stromen.

John butler
Voor mijn studie heb ik gisteren veel geluisterd naar John Butler. Een oude man die veel wijsheid schijnt te hebben. Hij gebruikte ook de metafoor van een rivier. ‘Je kan op de boot zitten en het zonnetje schijnt, de vogels fluiten. Alles is goed. Maar uiteindelijk veranderd de rivier in een waterval. Het is onvoorkombaar. Het hoort bij het leven. Het is om ons te testen. En het enige wat we kunnen doen is gebruik maken van alle kansen die we in het hier-en-nu krijgen en ons voorbereiden op die mogelijke waterval. Op praktische manier, bijvoorbeeld door geld op de bank te hebben. Maar ook op spirituele manier, door je hoofd te trainen in het hier-en-nu te leven.’
John Butler past veel mindfulness toe. Hij stimuleert mensen om in volledige aandacht bij hun lijf te zijn; voel de voeten op de grond, wiebel je tenen en voel hij je tenen bewegen ten opzichte van de grond, voel je billen op de stoel, het gewicht van je handen waar ze ook maar liggen, kijk om je heen naar wat je allemaal ziet en luister naar wat je hoort. Doe het eens, enkele minuten. Wat gebeurt er in je hoofd? Dwaal je af? Terug naar de observaties. Als je dat echt even doet, denk je dan nog steeds? Is er dan nog steeds zoveel mis in jouw leven of de wereld?

De kracht van het hier-en-nu
Ik snap dat dit heel saai klinkt, misschien zelfs zweverig. Maar probeer het eens. Begin met enkele seconden, want geloof me, dit is niet eenvoudig. Maar hoe vaker je het doet, hoe beter het gaat. Het heeft veel voordelen. Zoals in het voorbeeld van Raymond; het leven zal soepeler stromen. Zoals in het voorbeeld van John; je bent beter voorbereid op de obstakels van het leven. En vanuit mijn eigen ervaring; het geeft je rust in een hele drukke wereld. Het brengt je bij jezelf. Het is overal toe te passen. En, in dit moment hoef je alleen maar te zijn en te doen. Meer dan dat kan je niet. En het volgende moment is geen gegeven. Het volgende moment kan je wel onder een auto komen en was dat door de regen naar huis toe fietsen ineens niet zo erg meer. Je weet nooit wat het volgende moment brengt. Misschien zie je opeens die oude vriend(in) op straat lopen en maak je verbinding met de liefde in jouzelf voor die persoon. Niemand weet het, dus blijf bij je zelf, op de plek waar je nu bent. Dat is het enige wat je daadwerkelijk kan doen. En je doet het goed. Want alles in dat moment is al goed.

Liefs, Michelle!
P.s. Fijne feestdagen allemaal <3