Positive vibes only!

Mammie
Ik schreef in mijn vorige blog al hoe veel geluk ik heb gehad met mijn netwerk. Tijdens mijn depressie hebben mijn moeder en ik weer een gezonde balans kunnen creëeren waarin zij de moeder is en ik het kind. Inmiddels houden we dit nog steeds vast, zelfs nu ik weer bij haar woon. Dit was voor ons allebei een proces, maar mijn moeder heeft er oprecht heel hard voor gewerkt. Ze is meer over haar zelf gaan leren en weet het inmiddels ook in de praktijk te brengen. Ik ben daar erg trots op.

Mijn tweede gezin
Mijn oom en tante hebben mij tijdelijk in huis genomen destijds. Ze vormen nu een paar extra ouders. Als ik het even niet weet, kan ik altijd bij hun terecht. De steun en liefde die ik daar ontvang is onvoorwaardelijk. En dit is geheel wederzijds. Daarnaast ben ik ook dankbaar voor mijn neefje en nichtje. Ik kan me voorstellen dat het best lastig kon zijn om zomaar opeens een ander iemand in huis te hebben, die ook nog eens ziek is en de aandacht van je ouders moet verdelen. Desalniettemin hebben ze mij nooit het gevoel gegeven dat ik daar niet welkom was. Sterker nog, ik heb er in ieder geval een zusje aan over gehouden!

Opa en oma
Ook mijn opa en oma hebben op hun oudere leeftijd nog dingen in hun gedrag veranderd. Daar was ik oprecht van onder de indruk! Ze snapten de hele situatie niet goed, wat zeer begrijpelijk is. Dus heb ik destijds een brief geschreven die ze enkele keren konden overlezen waarin ik bepaalde dingen uitlegde. Waaronder dat ik het best lastig vind dat onze familie dingen vaak niet bespreekbaar maakt. We zijn behoorlijk conflictvermijdend en we steken de kop liever in het zand. ‘Als we doen alsof het er niet is, dan is het er ook niet.’. Voor mij werkt dit niet zo. Sinds dat ze de brief gelezen hebben, bleven ze me alle moeilijke dingen vragen.Een greep aan voorbeelden; ‘Hoe gaat het met je?’, ‘Hoe gaat de therapie?’, ‘Hoe is het met de medicatie?’ en ‘Voel je je wel eens eenzaam?’. Tot vandaag doen ze dit nog steeds, niet specifiek deze vragen. Maar ze blijven oprecht de moeilijke vragen stellen. Hierdoor voel ik mee verbinding en eerlijkheid in het contact. Dat ze dat op hun leeftijd nog zo hebben kunnen aanpassen… Diepe buiging van mij!

Vriendschap
Als laatste heb ik nieuwe vrienden gekregen. Mensen die veel beter bij mij passen. Mensen die mij steunen, met wie ik oprecht alles kan delen en die blij zijn wanneer ik successen haal. Geen afgunst, geen jaloezie. Oprechte vriendschap. Ik ben deze mensen oprecht dankbaar dat ik ze heb mogen leren kennen en ik hoop dat ze weten hoe speciaal ze zijn geworden in een relatief korte periode.

Liefs Michelle