Ken je dat?

Ken je dat?
Je voelt je al een tijdje niet fijn, soms zelfs op hele specifieke momenten. Je durft er niet goed over te praten.
Als je eindelijk de moed hebt verzameld blijkt iemand je toch niet zo goed te begrijpen. Je voelt je alleen. Langzaam stort je wereld in.
Soms bewust, soms onbewust. Sommigen zien het misschien aan je. Je probeert grip te krijgen, maar het lukt niet zo goed meer.
Het moment komt: de hulpverlening. “Helaas moet ik u wel met nadruk vertellen dat er lange wachttijden zijn. Nu in verband met het corona-virus nog langer.”
De woorden van de dokter. Je weet niet waar je het moet zoeken. Hoe lang houd je het nog vol?
——————————————-
Mijn naam is Michelle. Ik ben net 25 jaar oud en bijna klaar met de opleiding Social Work.
Ik zou straks iemand kunnen zijn die je ontmoet na je lange wachten. Maar ik voelde dat ik iets anders wilde doen.
Want deze tijd totdat je geholpen kunt worden, duurt te lang. Of misschien durf je toch nog niet zo goed om hulp te vragen.
Op mijn website (www.ik-deel.nl) zal ik mijn eigen ervaringen delen. Ik zal mensen uitnodigen met andere ervaringen om ook hun verhaal te delen.
Hopelijk om jou daarmee het gevoel te geven dat je niet de enige bent. Wellicht handvaten te bieden om zelf alvast iets te kunnen doen.
En misschien zelfs hoop te geven dat er verbetering mogelijk is.

Laat één ding duidelijk zijn: je mag altijd alles vragen! Heb je specifieke vragen of een bepaalde ervaring; voel je vrij om een mail te sturen naar michelle@ik-deel.nl.
Laat het ook duidelijk zijn dat ik officieel nog geen hulpverlener ben. Ik kan en mag niet diagnosticeren.
Ik kan alleen liefde en steun bieden als een vriend die je nog niet kende.